Güven'le Gökhan

 Aynı 

arif v 216

arif, konforlu ve garip bir yerde evinde yaşamaktadır. rakı masasında dünyanın dijitik sorunlarını tartışmaktadır. zamandışından ısmarladığı robotu 216 gelmiştir. G.O.R.A. ve A.R.O.G. un esprilerine bolca göndermede bulunarak bu devam filminde de 216'nın cinsiyetsiz bir boyutta karşımıza çıktığına tanık oluruz. filmin ilk dakikalarında cep telefonuyla çok meşgul bir dönemi geride buraktığım için dev sinema ekranına telefonumun düştüğünü ve herşeyin içimde parçalandığına tanık oldum şahsi olarak.. film zaman olarak 2000 aşırı yıllarda ve o yılların çarpıtıcı fütüristik açısından 1945'lere dönerek ve bu zaman yolculuğunu da filme sözlü olarak yansıtmak suretiyle akıp gidiyor... 2000 aşırılarda herşeyin robotlar tarafından yönetildiğine dair bir izlenim uyandırılarak bu izlenim üzerinden bir dürüm döner değerlendirmesi sunuluyor şiir gibi sözle varolma zaafı gösteren bir sanata bir çok söz söyleme olanağı doğuyor böyle olunca da 45lerin 45'liklerin 50'lerin zamanında da iyilik teminin iyilerin mutlu sonu düşüncesinin enine boyuna düşünceye belki biraz fazla yaslanarak bir değerlendirmesi yine yapılıyor. annemin hanım arkadaşları ve validanumla gittiğimuz film beni uzun zaman sonrası ilk sinema yazımı yazma konusunda yüreklendirirken yeni bir oyuncunun da seda bakan'ın prezentasyonu yapılmış oluyor sanırım gidin pişman olmazsınız.. cem yılmaz'ı sevenler hayal kırıklığına uğramayacaklardır. ancak özkan uğur yine daha ağırlıklı bir rol oynasın ya da g.o.r.a.'yı yeniden izleyeyim duygusuyla izledim baştan sona bazı vasat sözleri yakalarım ve replik defterime aktarırım diye filme bir daha gidicem...